
باید مطلبی تازه می نوشتم برای این روزها که هم زخم کهنه ی تاریخ دهان باز کرده، هم زخمهای عمیق، نو به نو صفحه های تازه ی تاریخ را دردناک می کنند اما سردرد مزمن نمی گذارد. پس مهمان یک نوشته ی کهنه باشید: تاریخ، نقل کرده که در سال شصت و خون ؛ (سالی که تا ابد در گاهنامه های اهل زمین ماندگار هست) در منتها الیه سمت مشوش ترین زمان وقتی تمام روزنه هاxa0راxa0غبار، بَست تب کرد روزگار محبوس شد نفس صبر از قفس پرید و سرش را به باد داد پروانه ی امید افتاد در قفس خشکید غنچه ها آشفته شد به...
ادامه مطلب