اینجا چراغی روشن نیست

برای چه به این گورستان می آیی؛

برای چراغ های خاموش شده؟

برای نفس های منقضی شده؟

برای کلمات دفن شده در حفره دهان؟

برای جمله های آویخته در پرتگاه ذهن؟

برای چه به اینجا می آیی؛

برای امیدهای یخ زده؟

برای خاطرات نم گرفته؟

برای قصه های به سر نرسیده؟

برای شعرهای چارپاره شده؟

 

برای چه به اینجا بیایم؛

برای نبش گورهای کپک زده؟

اشک فرات...